farkındalıgını bir turlu yaratamayanlara

yıllar sonra...

uzun zaman oldu yazmaya başlayalı. ama sık aralıkla ama çok uzun aralıkla...  ama hep yazdım sıkıldığımda, kimseye bişeyi anlatamadığımda hep yazdım. kimleri düşünerek yazdım? kaç kişiyi hayatıma dahil ettim; kaç kişiyi unutmak için kendimden oldum... tam herşey bitti heralde daha da olmaz derken biri çıkıyo ve ellerinden tutup kaldırıyo seni. önce düşünüyosun ama herşey o kadar güzel ki belki de büyüsüne kapılıp güvenerek tutuyosun elleri. zaman içinde aslında büyülenmeni gereketiren herhangi birşey olmadığını görüyosun ama aynı zamanda belki de hayatında gözün kapalı güvenin ne olduğunu öğreniyosun. gün geçtikçe o güven farklı kopamayacak bi duyguya dönüşüyo. sevgi aşk gibi bişi değil bu sanırım. ondan vazgeçemiyosun. her defasında gidiyosun ama geri dönüyosun ona belki de çaresizce. ama hayır gözlerine bakına onunda senin gibi aynı duyguları yaşadığını görüyosun. korkarak dokunuyosunuz birbirinize yan yana yürürken bile o kadar temkinli hareket ediyosunuz ki birbirinize dokunmamak için. ama zaman size yardımcı olmuyo. o kadar yavaş ilerliyo ki öle anlarda hadi diyosun ya geçmeli zaman ve yalnızlığımız hemen bozulmalı başka insanlar tarafından. çünkü eğer biraz daha onun kokusunu hissedersen kendine hakim olamayacağını biliyosun. ve zaman yavaşladıkça yavaşlıyo. ikinizde hakim olamıyosunuz kendinize. önce küçük sözel sataşmalarla başlıyo. sonra tatlı sohbete dönen konuşma ve bi bakmışsın işte yeniksin yine zamana...
yaptı yine yapacağını...
nasıl düzeleceğini bilmiyosun; bilmiyosunuz aslında...
ikinizde çaresizliğinizle savaşıyosunuz...
birlikte olamayacağınızı defalarca tekrarlıyosunuz birbirinize; aslında kendinize haykırıyosunuz bunu...
olmıcak yapamayacaksınız; ne beraber ne ayrı...
ama yine de vazgeçmiyosunuz...
ve hiç vazgeçmeyeceksiniz de...
şimdi soruyorum sana:
elimi uzatığımda hep orda olacak mısın?
hayatımda istediğin herhangi bir sıfatla elimden tutup bana güç verecek misin???
ve ben sana söz veriyorum:
hayatında senin istediğin ölçüde yer alıcam ama hep biliceksin ne olursa olsun yanındayım...

22:05 - 9/8/2009 - yorum {yok} - yorum yaz

artık uzaktasın...

gittin...
uzaklaştın benden. seni alıp götürdü çok uzaklara. yalnız kaldım buralarda.
sen yokken kiminle kalıcam oturcam sabahlara kadar konuşcam.
sandalyen boş kaldı.
kimi arıcam zor anımda yanıma gelecek.
kime ağlıcam?
kim anlıcak beni sen yokken?
götürdü seni uzaklara
aslında ona kızmam lazım ama yapamam seni mutlu ediyor.
senin mutluluğun herşeyden kıymetli benim için.
yalnız kaldım buralarda sensiz...
sessizleşti heryer...
özlüyorum seni.
gidiyorum eve sen yoksun pek tadı olmuyo sensiz.
alışmam gerekio bu duruma ama zor olcak benım için
belki de herkesten en yakın olan sendın bu hayatta..
umarım cok mutlu olursun yenı hayatında
seni çok seviyorum
eda ablam...

20:13 - 9/6/2009 - yorum {yok} - yorum yaz

sessiz bekleyiş...

sessizce bekliyorum seni...
geleceksin bigun... ellerimi tutucaksın. sıcacık gozlerınle bakıcaksın usumus tenıne karsı cıkarak...
bekliyorum seni her gece sana uyuyarak...
özledim seni...
içimde öle çogaldın kı artık...
ve korkuyorum beni affetmcen sadece karsımda bır arkadas olarak durucan dıe...
eger kı ellerinle ellerim bulusmıcaksa bu benım ıcın dayanılmaz bır acı olacak bılıorum...
ama senden tamamen kopamam. yıllar gectı ama yınde bı sekılde konusmaya devam ettık.
ve hadi gel artık...
bekliyorum.

19:38 - 3/5/2009 - yorum {yok} - yorum yaz

düşler...gerçekler...bilmeceler...


hayatta hep baska şeyleri aradı. deişik ne var dedi? ne buldugunu cok merak edıorum? soleyemesende sonu olmayan bı yoldasın yıne. gun gelıcek gıdıcek. yalnız basına kalıcaksın. sıkılmıssın herseyden. bos gelıo dımı artık .

bosver sımdı bunları...
dusunme...
ıı gelmıcek sana bunlar...
bıraz daha düşleri gerçekmiş gibi yaşa...
bilmeceleri çözmeye çalış...
yapamayacagını bile bile dene bakalım...

00:00 - 22/12/2008 - yorum {1} - yorum yaz

biraz

hosgeldin...
o gun bana soz verdin senı yalnız bırakmıcam unutma die..
ben unutmadım umarım sende unutmazsın arkadaşım...
hayatıma hosgeldın...
bu gelişinden cok mutluyum; vazgecmıceım bı dıer kişisin hayatımda...
yerin farklı dıerlerınden bılıosun bunu umarım üzülmeyız hıc bısey ıcın...

11:46 - 9/10/2008 - yorum {yok} - yorum yaz

Sonraki Sayfa


Tanım
farkındalık ne kadar zor bir kelime kendi farkındalığını yaratabilenlere alkışlarrrr

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım

Son yazılar
- yıllar sonra...
- artık uzaktasın...
- sessiz bekleyiş...
- düşler...gerçekler...bilmeceler...
- biraz
- o masal günü...
- karmaşıklık
- belki...
- gozlerimin caresizliği
- yok dioooorrrrr.....
Kategoriler

Arkadaşlarım